De Vogalonga te Venetië is misschien wel het meest spectaculaire evenement waaraan je als toerroeier mee kunt doen. Begonnen in de jaren ‘70 van de vorige eeuw als een protest tegen het almaar toenemende gemotoriseerde verkeer in de stad, is dit evenement anno 2015 uitgegroeid tot 8000 deelnemers, in 1800 vaartuigen van allerlei snit. Het roeien door de schitterende stad en omgeving, tenmidden van gondels, drakenboten, sloepen, kano’s en uiteraard andere roeiboten van bijna elke grootte en type, maken deze tocht tot een onvergetelijke ervaring.

Aangezien onze club helaas niet gezegend is met een botenwagen, was het botentransport nog een uitdaging. Gelukkig heeft deelneemster Evelien een schoonvader die bij De IJssel uit Kampen roeit en wilden zij ook met twee ploegen meedoen. Zij waren wel bereid om één van onze nieuwe C4’en over de Alpen te rijden. Bijkomend voordeel voor hen was dat Joris, de partner van Evelien, als stuurman een opengevallen plek in de herenploeg van De IJssel kon opvullen. 

Daarmee waren we er nog niet, omdat de Venetiaanse binnenstad, waar we overnachtten, uiteraard volledig ontoegankelijk is voor auto’s en de botenwagen daar dus niet kon komen. We, dat wil zeggen, deelnemers Rob, Evelien, Alex, Geneviève en Kees, besloten de boot de avond tevoren van de vaste wal over te roeien, om niet te vroeg uit de veren te hoeven. Het werd een enerverende tocht door het schemerduister, waarbij we met onze bladen af en toe de bodem raakten. Maar, geholpen door gunstig tij, ging alles goed en na nog wat geïmproviseer lag de boot keurig afgemeerd in het grachtje pal achter ons appartement.     

De volgende ochtend kondigde het traditionele kanonschot de start van de tocht aan. In de bonte stoet vaartuigen bleek onze C4 al gauw een van de snelste boten. Na goed anderhalf uur varen, zaten we al op de helft van het parcours, dus tijd voor lunchpauze. We landden op een modderig strandje en deden ons tegoed aan de meegenomen etenswaar. Het was ondertussen helemaal opgeklaard en met een graadje of 23 was het ideaal roeiweer.  

Het tweede stuk ging dan ook voorspoedig, tot aan het punt waar de route het oude centrum in voerde. Daar was, voor een smalle brug, een enorme stuwing ontstaan. Tientallen boten lagen boord aan boord en er werd geroepen  en getierd in alle talen van Europa. Veel effect op de doorstroming had dat allemaal niet, zodat we weinig anders konden dan lijdzaam afwachten. 

Na een goed uur waren we het smalle stuk gepasseerd en restte alleen nog het brede Canal Grande. In rustig tempo, om te kunnen genieten van de de magnifieke omgeving, ging het tussen de palazzi door richting finish. Ook daar was het weer totale chaos, in afwachting van de diploma’s en medailles, die, om tijd te besparen, in de boten werden gegooid. 

Het laatste stuk, naar de jachthaven aan de vaste wal, was pittig. Het gemotoriseerde verkeer, dat op het parcours was stilgelegd, had hier weer vrij spel en veroorzaakte flink wat golven, die het roeien bemoelijkten. Moe maar voldaan stapten we achterin de middag bij de jachthaven uit de boot. Geholpen door het schitterende weer was het een fantastische roeieveraring, die we iedereen kunnen aanbevelen.   

 

 

Copyright 2011 Vogalonga 2015 - Roeien in Venetië. Ir. E.L.C. Schiff sr. Straat 300 7547 RD Enschede Tel: 053-4328826. Deze website is gerealiseerd door de Thyro webcie webmaster@thyro.nl . Alle rechten voorbehouden.
Free Joomla Theme by Hostgator